Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/42068 K.2015/24134

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, gerekçeli kararda, 05.02.2013 olarak yanlış yazılan suç tarihinin 13/02/2013 şeklindeki mahallinde düzeltilebileceği belirlenerek yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Katılan tarafından birçok kez silahlı tehdide maruz kaldığını, şikayetçi olmasına rağmen takipsizlik kararı verildiğini belirten ve halen tehdit altında bulunduğunu düşünen sanığın, Ortaklı Jandarma Karakoluna verdiği dilekçesinde, katılanın evindeki silahın alıkonulmasını ve hayati tehlikesi bulunduğundan dolayı kendisine koruma tahsis edilmesini istediği, aksi takdirde kendisini korumak için silah temin etmek zorunda kalacağını, kendisinin gerekirse katılanın peşine düşüp affetmeyeceğini ve vuracağını ifade eden sözlerinin;

şikayette bulunduğu kişinin kendisine yapacağını düşündüğü kötülüklerin engellenmesi amacına dayalı olduğu ve dilekçenin verildiği makam itibariyle de yakınma niteliğinde olup sözleri iletme kastının bulunmadığının anlaşılması karşısında, unsurları oluşmayan tehdit suçundan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuğun temyiz aşamasında dosyaya sunduğu, Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nden verilen 17/01/2014 tarihli raporda, suça sürüklenen çocuğa “bipolar duygulanım bozukluğu” teşhisi konulduğu ve akli dengesinin akıllıca yaşam sürmek için yeterli olmadığının belirtilmesi karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 32. maddesi gereğince akıl hastalığı nedeniyle, suç tarihi itibariyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış ya da önemli derecede azalmış olup olmadığı konusunda yöntemince rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,