KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2014/6851 E., 2015/895 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Ocak 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması, yaralama
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanığa yükletilen genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Olay tarihinde çıkan kavgada sanığın av tüfeği ile mağdurları korkutmak amacıyla tehdit içeren hiçbir söz söylemeden havaya birkaç el ateş ettiğinin ve tüfeği mağdurlara doğrulttuğunun anlaşılması karşısında sanığın eylemi nedeniyle TCK'nın 106/2-a maddesi uyarınca hüküm kurulması gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,
Eleştiri dışında cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından sanık .... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2-Yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Korkutmak için silah doğrulttuğu kabul edilen sanığın, yaralama kastıyla ateş ettiğine dair mağdurun soyut beyanı dışında dosya kapsamına göre aleyhine delil olmaması karşısında, yetersiz gerekçeyle beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2014/6851, K. 2015/895, 13 Ocak 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama