Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/14400 K.2019/15632

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A) Üst Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca Üst Cumhuriyet savcısının tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B) O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Sanığın tehdit eylemlerini müştekilere karşı kısa zaman aralığında ve aynı suç işleme kararı kapsamında gerçekleştirmesi karşısında, sanık hakkında TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2) Sanığın aşamalarda olay günü tartıştığı müşteki ...'nin kendisine bağırarak vurduğunu ve bu olaya sinirlenerek eylemi gerçekleştirdiğini savunması ve tanık ...'nın da olayın müştekinin sanığa sataşmasından dolayı çıktığını belirtmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3) Kabule göre ise;

a) 02.12.2013 tarihli talimat duruşmasında hakkında ceza verilmesi halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul eden ve sabıkası bulunmayan sanık hakkında, diğer koşulları değerlendirilmeden "sanık tarafından kabul edilmediği" şeklinde dosya içeriğine uymayan ve yetersiz gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,