KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2015/15450 E., 2015/35296 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Ekim 2015
- Tebliğname No
- 4 - 2013/158969
- Mahkemesi
- Çivril Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 22/04/2013
- Numarası
- 2012/588 (E) ve 2013/124 (K
- Suç
- Tehdit
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık İ.. D..'ın, hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteğinin Yerel Mahkemece 18.2.2013 tarihinde miktardan reddedildiği ve ret kararının sanığa 28.02.2013 tarihinde tebliğ edilmesine karşın, sanık tarafından ek karara yönelik herhangi bir itirazda bulunulmadığı, katılan vekilinin temyiz isteğinin tehdit eylemlerinden kurulan beraat hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:
O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteğinin, tehdit suçunun vasfına yönelik olduğunun anlaşılması karşısında, cezanın nitelik ve niceliğine göre hükmün temyiz edilemez olması, nedeniyle Yerel Mahkemece verilen temyiz isteğinin reddine ilişkin karara karşı yapılan itiraz yerinde görüldüğünden, RED KARARININ KALDIRILMASI suretiyle ve başkaca temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanık İ.. D..'a yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,
2-Sanıklar A.. D.. ve T.. D.. hakkında tehdit eylemlerinden kurulan beraat hükümlerinin usul ve Yasaya uygun olduğu,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2015/15450, K. 2015/35296, 12 Ekim 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama