Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/23245 K.2017/27721

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Sanık hakkında yaralama ve hakaret suçlarından verilen miktar itibarı ile kesin olan hükümlerin temyiz edildiği ve mahkemenin sanığın temyiz isteminin reddine ilişkin kararı yasaya uygun bulunduğundan, bu karara karşı yapılan temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 315/2. maddesi gereğince REDDİNE, Yerel Mahkemenin ret kararının ONANMASINA,

B-Sanık hakkında tehdit suçlarına ilişkin hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-Sanığın, bir suç işleme kararı kapsamında, müştekiler ... ile ...’ı tehdit etmesi şeklinde gerçekleşen olayda, zincirleme suç hükümleri uyarınca hukuki anlamda tek bir fiille birden fazla müştekiye yönelik eyleminden dolayı TCK'nın 43/2. maddesi ile artırılması gerektiği gözetilmeden, iki ayrı tehdit suçundan hükümlülük kararı verilmesi,

2-Sanığın, müşteki ...’a karşı tehdit eylemini kabul etmemesi ve tarafsız görgü tanığının bulunmaması karşısında, olayın gerçekleştiği yer olarak belirtilen emniyet amirliğindeki olay günü görevli olan polis memurlarının tespiti ile tanık sıfatıyla beyanlarının alınmasının gerektiği gözetilmeyerek eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Kabule göre de;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması;