Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/28781 K.2020/1738

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Tehlikeli araç kullanmaktan taraflar arasında çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü olayda, sanığın ani gelişen kavga ortamında temyiz dışı sanıklarla birlikte tehdit kastı ve iştirak iradesinin ne şekilde oluştuğu kanıtlara dayalı olarak açıklanıp tartışılmadan, yerinde olmayan gerekçeyle sanık hakkında yüklenen suçtan mahkumiyet hükmü kurulması,

2) Eylemin TCK’nın 106/1-1. cümle kapsamında tehdit suçu olarak kabulü halinde ise; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,