Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/5180 K.2015/33094

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören ve 23.10.2013 tarihli duruşmada mağdur vekili yerine zuhulen mağdur müdafii olarak

duruşmalara kabulüne karar verilen mağdur vekilinin bu oturumda sanığın cezalandırılmasını istediğini beyan ettikten sonra kendisine davaya katılmak isteyip istemediğinin kanuni zorunluluk bulunmasına rağmen sorulmaması ve temyiz dilekçesinin içeriği karşısında, CMK’nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenen mağdur M.. O.. U..’ın CMK’nın 237/2. maddesi gereğince davaya katılan, vekili D.. K..'nın da katılan vekili olarak kabulüne karar verilip temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar kaldırılarak dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak düzenlenen CMK'nın 193/2. maddesinin, sanığa yüklenen eylemin dosyada mevcut deliller kapsamında yapılacak incelemede ve ilk bakışta suç oluşturmayacağının açıkça anlaşılması durumunda uygulanabilmesi ve somut olay bakımından ise bu durumun söz konusu olmaması karşısında, sanığın savunmasının yöntemince saptanması gerektiği gözetilmeden, CMK'nın 193/2. maddesine yanlış anlam

verilip, mevcut kanıtlara göre yapılan değerlendirme sonucu beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan M.. U.. vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp