KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2016/2005 E., 2020/3474 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Şubat 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Silahla tehdit
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
215 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın aşamalardaki savunmasında, aracıyla yolda giderken mağdur ...'nin aracına bindiğini, kardeşinin eşinin oğluyla ilgili bir takım söylemlerde bulunduğu için dünürüyle aralarının açıldığını söylediğini, kendisinin de bu durumu kardeşiyle konuşması gerektiğini söylemesine rağmen aracından inmediğini, balta alıp üzerine geldiğini ve hakaret ettiğini beyan etmesi karşısında; mağdur ... ve tanık ...'nın aşamalardaki beyanları da dikkate alınıp, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre, TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
2-Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın ve TCK'nın 53/1-c maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun uygulanma süresi ve şeklinin Kanunda öngörülen biçimdeuygulanması zorunluluğu,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2016/2005, K. 2020/3474, 18 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama