Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/2007 K.2020/3473

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Silahla tehdit suçu yönünden;

Sanığın aşamalardaki savunmasında, annesinin tedavisi için patronu olan müştekiden 1500 TL avans istediğini, müştekinin göndereceğini beyan etmesine rağmen hesabına 1000 TL yatırdığını, paranın eksik olması nedeniyle annesini ameliyat ettiremediğini ve neden eksik yatırdığını sormak için aradığında da kendisine hakaret ettiğini beyan etmesi karşısında; müştekinin aşamalardaki beyanları da dikkate alınarak, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre, TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Her iki suç yönünden;

a-Sanığın sabıkasında görülen ilamın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olması, CMK’nın 231/8. maddesine 6545 sayılı Yasanın 72. maddesiyle “Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.” cümlesi eklenmiş ise de, adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşme tarihinin 28/06/2014 tarihli 6545 sayılı Yasa'dan önce olması nedeniyle engel oluşturmaması karşısında; " sabıkalı olması ve verilen cezanın geleceği üzerindeki etkileri dikkate alınarak '' şeklindeki kanuni olmayan ve yetersiz gerekçelerle erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmaması,