KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2016/2176 E., 2020/4804 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Mart 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, yaralama
- Hükümler
- Mahkumiyet
- Temyiz edenler
- Sanıklar
Karar Metni
309 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A-Temyiz edilebilirlik koşulları yönünden yapılan incelemede;
1-Sanık ...' nın temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği,
2-Sanıklar ... ile ... hakkında yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, karar tarihi itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu,
Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanıklar ..., ... ve ...'nın TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,
B-Sanıklar ... ve ... hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizine gelince;
Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanıkların aşamalarda suçlamayı kabul etmemeleri, şikayetçi ile olay öncesine ilişkin husumetin bulunmaması, dosyada tek görgü tanığının şikayetçinin akrabası olan ... olup, bu tanığın aşamalarda olayda bıçak kullanıldığından bahsetmemesine karşın, şikayetçinin temyiz dışı sanık ...'un boğazına bıçak dayadığını beyan etmesi karşısında; şikayetçi ile tanığın birbiri ile uyumsuz beyanlarının ne suretle sanıkların savunmalarına üstün tutulduğu, ayrıca şikayetçi ile aralarında husumet bulunmayan sanıkların olay günü çamlık alanda karşılaşmaları üzerine çıkan kavgada birlikte suç işleme iradesinin ne suretle oluştuğu yeterince açıklanıp tartışılmadan eksik gerekçe ile hükümler kurulması,
2-Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2016/2176, K. 2020/4804, 5 Mart 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama