Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/5700 K.2020/5440

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanığın, 02/12/2014 tarihli oturumda şikayetten vazgeçmeyi kabul ettiğinin anlaşılması karşısında, hakaret suçundan davanın düşmesine yönelik kararı temyizde hukuki yararı bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesinin 1. fıkrasının yollaması ile 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca sanık ...'nin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Sanık hakkında tehdit suçundan verilen hükmün temyizinde ise;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,