KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2016/9251 E., 2020/10383 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Eylül 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret, kasten yaralama
- Hükümler
- Mahkumiyet, beraat, temyiz isteğinin reddi
Karar Metni
307 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre,
Katılan sanık ...'nun, 05.02.2015 tarihli ek kararı, 12.02.2015 tarihinde tebliğ aldığı ve bu ek kararı 18.02.2015 tarihinde temyiz temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, temyizinin süresinde olduğu,
Katılan sanıklar ..., ... ve ... vekilinin sanık ... hakkındaki mahkumiyet ve beraat hükümlerini de temyiz ettiği,
...'nun katılan sıfatıyla, verilen hükümleri temyiz etmediği, reşit olan ve dosya içinde kısıtlılığına ilişkin bir belge bulunmayan ... adına babası ...'nun temyiz yetkisi bulunmadığı belirlenerek dosya görüşüldü:
A-Sanık ...'nun katılanlar ... ve ...'a yönelik kasten yaralama suçlarından dolayı kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca katılanlar ... ve ... vekilinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
B-Sanık ...'ın, katılanlar ... ve ...'na yönelik kasten yaralama, sanık ...'ın, katılan ...'na yönelik kasten yaralama, sanık ...'nun, katılanlar ... ve ...'a yönelik kasten yaralama suçlarına ilişkin, kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre hükümlerin temyiz edilemez olması;
Nedeniyle, yerel Mahkemece verilen temyiz isteğinin reddine ilişkin 05.02.2015 tarihli ek karara karşı yapılan itirazın REDDİNE, yerel mahkemenin redde ilişkin kararının ONANMASINA,
C-Katılan sanıklar ..., ..., ... ve ... ile sanık ... hakkında verilen beraat kararlarına yönelik temyizlere gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2016/9251, K. 2020/10383, 17 Eylül 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama