Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/748 K.2020/16997

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık hakkında hüküm kurulduktan sonra tekerrür hükümlerine ilişkin dosyanın yeniden ele alınamayacağı anlaşılmakla, 06/02/2015 tarihli ek karar yok hükmünde kabul edilerek, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyetin, sanığın 18 yaşından önce işlediği suça ilişkin olması nedeniyle sanık hakkında TCK'nın 58/5. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının ve 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi uyarınca daha ağır cezayı içeren Konya 11. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2012/22 Esas 2012/810 Karar sayılı ilamında hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 11 ay 10 gün mahkumiyet hükmünden dolayı sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, tebliğnameye uygun olarak temyiz edilen kararın açıklanan noktalarının; tekerrür uygulamasına ilişkin kısmın hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine "sanığın Konya 11. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2012/22 Esas 2012/810 Karar sayılı ilamında hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasından dolayı mükerrir olduğu anlaşıldığından,

TCK'nın 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın aleyhine değiştirmeme ilkesi gözetilerek 5275 sayılı Kanunun 108/2 maddesi uyarınca koşullu salıverilme süresine eklenecek miktarın Konya 2. Çocuk Mahkemesinin 2011/839 Esas,

2012/427 Karar sayılı ilamındaki 1 yıl 5 ay 23 gün hapis cezası esas alınarak belirlenmesine'' ibaresinin eklenmesi ve TCK’nın 53/1-b maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımın karardan çıkarılmak suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un, 26.12.2020 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.