KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2018/3243 E., 2018/18141 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Ekim 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin bulunmadığı belirlenerek dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanıklar ..., ... ve ...'nin katılan ...'ü aramak ve mesaj göndermek suretiyle hakaret ve tehdit ettiklerinin iddia ve kabul edilmesi, sanıkların katılanı aramadıklarını savunmaları karşısında, sanıkların katılanla olan telefon görüşmelerine ilişkin hts kayıtları getirtilip incelenmeden ve gönderilen mesajların ne şekilde tehdit suçunu oluşturduğu açıklanıp tartışılmadan eksik inceleme sonucu yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile mahkumiyetlerine karar verilmesi,
2-Kabule göre de; sanıklar ..., ... ve ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükümler bakımından. 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanıklara isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu, sanıklar ... ve ...
Bölük hakkında hakaret suçları yönünden ise, uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte 5271 sayılı CMK'nın 253/3. maddesinde engel bulunduğu gözetilerek, yeni düzenleme karşısında bu suç yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2018/3243, K. 2018/18141, 24 Ekim 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama