KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2018/4337 E., 2021/11395 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Mart 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tehdit
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar ve belgeler ile gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Katılanın, sanığa verdiği cep telefonunun bozuk çıkması üzerine sanığın katılandan parayı geri istediği, katılanın ise parayı iade etmemesi üzerine olay günü tartıştıklarının iddia ve kabul edilmesi karşısında; olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
2-6545 sayılı Kanun'un 72. maddesiyle, CMK’nın 231/8. maddesinde yapılan değişikliğin suç tarihi itibariyle yürürlükte olmaması nedeniyle, CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına engel mahkumiyeti bulunmayan, " yargılama sürecindeki olumlu ve saygılı tavrı, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, hapis cezasının failin geleceği üzerindeki olası olumsuz etkileri" şeklindeki gerekçe ile takdiri indirim uygulanan, " kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu,
hapis cezasının geleceği üzerindeki olası olumsuz etkileri ile suçun işlenmesindeki diğer özelliklere" göre kısa süreli hapis cezası seçenek yaptırıma çevrilen sanık hakkında " denetimi devam eden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin ilamların bulunduğu anlaşılmakla ayrıca bu denetim süresi içerisinde yeniden sabit olan suçu işleyerek suça eğilimli kişiliğini ortaya koyduğu değerlendirilmekle yeniden suç işlemeyeceği hususunda mahkememizde olumlu bir kanaat hasıl olmadığı" şeklindeki gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilerek hükümde çelişkiye neden olunması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2018/4337, K. 2021/11395, 30 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama