Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2018/5567 K.2018/21191

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık hakkında kurulan hükmü yalnızca Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz ettiği ve yalnızca tehdit suçundan kurulan hükmü temyize getirdiği belirlenerek, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,

Ancak,

1-Sanığın mağdureye tehdit içerikli sözü söyleyip yaraladığı ve yaralama sonrası tehdit içeren bir söz söylediğinin tespit edilmemesi karşısında, hakkında sadece yaralama fiilinden ceza verilmesi yerine ayrıca tehdit suçundan da hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a-Sanığın, eşi ile boşanmasına sebebiyet verildiğinden bahisle mağdureye yönelik tehdit eylemini gerçekleştirdiğini ileri sürmesine karşısında, bu husus araştırılarak hakkında TCK'nın 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması,

b-Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın ve TCK'nın 53/1-c maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun uygulanma süresi ve şeklinin Kanunda öngörülen biçimde uygulanması zorunluluğu,