KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2019/5022 E., 2021/3488 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Şubat 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Silahla tehdit, hakaret, yaralamaya teşebbüs
- Hükümler
- Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
A- Sanık hakkında katılana karşı silahla tehdit ve silahla yaralamaya teşebbüs suçlarından kurulan beraat hükümleri bakımından;
Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik, katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
B- Sanık hakkında katılana karşı hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığı hükmünün temyizine gelince,
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığa isnat edilen ve uzlaşma hükümlerine tabi olmayan TCK'nın 106/2-a ve TCK'nın 86/2, 3-a, 35. maddelerindeki silahla tehdit ve silahla yaralamaya teşebbüs suçlarından beraat kararları verildiği, hakaret suçunun ise, suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK’nın 253/3-son cümlesi uyarınca, silahla tehdit ve silahla yaralamaya teşebbüs suçlarıyla birlikte işlendiğinin iddia edilmesi nedeniyle uzlaştırma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve bu nedenle soruşturma evresinde hakaret suçundan uzlaşma önerisinin yapılamadığının belirlenmesi karşısında, silahla tehdit ve silahla yaralamaya teşebbüs suçlarından kurulan beraat kararları üzerine,
hakaret suçu yönünden uzlaştırma önerisinde bulunulmasının gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, yüklenen suç yönünden uzlaştırma işlemi uygulanarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2019/5022, K. 2021/3488, 8 Şubat 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama