Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2019/5360 K.2021/25607

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Sanığın soruşturma aşamasında mağdurun kendisine vurmak için kahvehanenin önünde bulunan odunu aldığına yönelik savunması, tanıkların soruşturma ve kovuşturma aşamalarında tespit olunan anlatımlarında da olay esnasında mağdurun elinde odun olduğunu beyan etmiş olmaları karşısında; olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilip sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2) Daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olan sanık hakkında, TCK'nın 51/1-b maddesi gereğince "suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaat oluşup oluşmadığı" hususu değerlendirilmeden, “tekrar suç işlemeyeceğine mahkememizce kanaat edilemeyen” biçimindeki yeterli olmayan gerekçeyle hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

3) TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanması zorunluluğu,

4) Dosya içerisindeki Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce düzenlenen 12/03/2015 tarihli uzmanlık raporunda, adli emanetin 2015/38 sırasında kayıtlı bulunan 1 adet üzerinde ZORAKI- MOD.914 ibaresi bulunan 004301 seri numaralı tabancanın 6136 sayılı Kanun kapsamına girdiğinin belirtilmesi karşısında, suçta kullanılan tabancanın TCK’nın 54/1-4. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, tabanca ve şarjörün kaymakamlığa gönderilmesine karar verilmesi,