KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2019/5666 E., 2021/26591 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Kasım 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hakaret, tehdit
- Hükümler
- Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması
Karar Metni
257 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1- Sanık ... hakkında tehdit ve hakaret suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı, yalnızca itiraz yolu açık ve bu yasa yolunun da tüketilmiş olduğu,
Anlaşıldığından, katılan ... vekilinin tebliğnameye uygun olarak temyiz davası istemi hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,
2- Sanık ... hakkında hakaret suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu, anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri, uyarınca sanık ... müdafisinin, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,
3- Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde ise,
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,
Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Sanığın adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararıyla ilgili olarak, denetim süresi içerisinde suç işlenmesi nedeniyle, mahallince Mahkemesine ihbarda bulunulmasının mümkün olduğu,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2019/5666, K. 2021/26591, 9 Kasım 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama