Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/13114 K.2021/5249

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Mala zarar verme suçundan sanığa doğrudan tayin olunan adli para cezasının miktarına göre, hükmün 5320 sayılı Yasaya 6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle eklenen geçici 2. madde uyarınca, kesin nitelikte olduğu anlaşıldığından sanığın temyiz isteğinin tebliğnameye ugun olarak 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 317. marddesi gereğince oy birliğiyle REDDİNE,

B-Hakaret suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

Hakaret suçunda TCK’nın 125/3-a maddesi uyarınca belirlenen temel adli para cezası gün adli para cezası yerine bir yıl karşılığı biçiminde tayin edilmiş, TCK'nın 125/4. maddesi uygulanırken 425 gün adli para cezası yerine 1 yıl 2 ay karşılığı adli para cezası olarak belirlenen cezadan TCK’nın 62. maddesi gereği indirim yapılırken hesap hatası yapılarak 354 gün adli para cezası yerine 1 yıl karşılığı adli para cezasına ve neticeten “7.080 TL adli para cezası” yerine “7.300 TL adli para cezasına” hükmedilmesi suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı ve sanık ...’ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, ancak; bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, adli para cezasının belirlendiği kısımlarda "1 yıl karşılığı adli para cezası" yerine "365 gün adli para cezası", "1 yıl 2 ay karşılığı adli para cezası" yerine "425 gün adli para cezası", “1 yıl karşılığı adli para cezası” yerine “354 gün adli para cezası” ve "7.300,00 TL adli para cezası" yerine de "7.080,00 TL adli para cezası" yazılması suretiyle HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

C-Görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında seçimlik ceza öngören mala zarar verme ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerde adli para cezası tercih edilmesine rağmen görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümde yeterli olmayan gerekçe ile hapis cezası seçenek yaptırımlara çevrilmeyerek çelişki oluşturulması,

2-Kabule göre de;

a-Sanığın görevi yaptırmamak için direnme eylemini birden fazla görevliye karşı işlemesine rağmen TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması,

b-TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin, 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla, iptal edilmiş olması nedeniyle, uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,