Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/29780 K.2023/58

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan neticeten hükmolunan 3.000,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının, tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yerel Mahkemece sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca neticeten 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, B. Yerel Mahkemece sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanunun 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. C. Tebliğnamede tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, eksik inceleme yapıldığı ve kararın usul ve Yasaya aykırı olduğu vesaire; ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. Kasten Yaralama Suçu Yönünden

Sanığın, eşi olan mağdurla aralarında çıkan tartışmada mağdura vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaraladığı, sanığın ikrar içeren savunması, adli rapor ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

B. Tehdit Suçu Yönünden

Sanığın eşi olan mağdurla aralarında çıkan tartışmada eline aldığı bıçakla ''Seni öldürürüm'' diyerek mağduru tehdit ettiği, sanığın ikrar içeren savunması, mağdurun istikrarlı beyanı, adli rapor, olay ve görgü tespit tutanağı ile rızaen teslim ve muhafaza altına alma tutanağı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Kasten Yaralama Suçuna Yönelik Temyiz Sebepleri Yönünden Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanunun 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanığın Tehdit Suçuna Yönelik Temyiz Sebepleri Yönünden

1.(3) numaralı bentte gösterilen gerekçe çerçevesinde Tebliğnamedeki onama düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2.Sanığın Eksik İncelemeye Yönelik Temyizde

Tüm dosya kapsamı, mağdurun aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımları ile Olay ve Olgular başlıklı bölümde belirtilen deliller karşısında sanığın üzerine atılı tehdit suçunu işlediği sabit görülmekle, hakkında mahkûmiyet kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı,

Belirlenerek yapılan incelemede sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

3.Sair Yönlerden

Sanığın adli sicil kaydında üç aydan fazla hapis cezasına ilişkin mahkumiyeti bulunmadığı anlaşılmakla; 5237 sayılı Kanunun 51 inci maddesi uyarınca, suçu işledikten sonra yargılama sürecinde pişmanlık gösterip göstermediği dikkate alınıp tekrar suç işleyip işlemeyeceği konusunda oluşan kanaat değerlendirilerek tayin olunan hapis cezasının ertelenip ertelenmeyeceği tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle 5237 sayılı Kanunun 51 inci maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

A. Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemece verilen karara yönelik sanık ...'in temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanunun 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,