Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/33060 K.2023/11708

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında fuhuş suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizinin atılı suçu işlemediğine, mağdurların arkadaşı olduğuna, olay yerinde bulunmadığına, Mahkeme kararının usul ve Yasa'ya aykırı olduğuna vesaireye yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihi ve öncesinde iddianameye konu adreste fuhuş yapıldığına dair ihbarların olduğu, polis memurlarının söz konusu adresi gözetim altında tuttukları, olay günü tanık ...'nin adresten çıkarken görülmesi üzerine polis tarafından durdurulduğu,

tanığın adresteki kadın ... ile 100,00 TL karşılığında ilişkiye girdiğini, parayı kadına verdiğinin, kadına ... isimli sosyal paylaşım sitesinin "... eskort bayanlar" isimli sayfası aracılığı ile ulaştığını, kendisini bahsi geçen adrese davet ettiğini beyan ettiği, mağdurlar ... ve ...'nın ise sanığın sosyal paylaşım sitesi üzerinden kendilerine müşteri bulduğunu, kendilerine sanık tarafından temin edilen ihbara konu adreste fuhuş yaptıklarını, ilişki karşılığı 100, 00 TL para aldıklarını, aldıkları ücretin 30,00 TL'sini sanığa verdiklerini, aylık kira bedeli olarak da sanığa 500,00 TL ödediklerini beyan etmeleri karşısında;

sanığın üzerine atılı fuhuş suçunu işlediği kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Mağdur beyanları, tanık anlatımları, olay ve yakalama tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı, Belirlenerek yapılan incelemede sanığın temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

B. Sair Yönlerden

Sanığa yükletilen fuhuş eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Fuhuş suçunun mağdur sayısınca oluşacağı nazara alınmadan, sanık hakkında bir kez mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Cezanın eleştirilen husus dışında Kanun'i bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR