Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/33736 K.2023/15885

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, sanığın atılı suçu işlediği sabitken verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğu ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın doktor olarak görev yaptığı, olay tarihinde öncelikli hastaların muayenesini yaptığı sırada sanığın odaya girerek kayınpederinin rahatsızlığından bahsettiği, sanık ile katılan arasındaki tartışmanın devamında sanığın "terbiyesizleşmeyin, bu sizin işiniz değil mi muayene yapmak zorundasın, sen o diplomayı hak etmiyorsun" diyerek hakaret ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında Yerel Mahkemece suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle beraat kararı verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre ve sanığın iddianameye konu kaba ifade niteliğindeki sözlerin, katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR