Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/33877 K.2023/16145

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında, 1. Katılan ...'ya yönelik tehdit suçundan açılan kamu davasında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e ) bendi uyarınca beraat, 2. Katılan ... yönelik hakaret suçundan açılan kamu davasında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e ) bendi uyarınca beraat,

Kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz isteği; mahkemece verilen beraat kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın bindiği belediye otobüsünde cep telefonu ile uzun süreli yüksek sesle ve kahkahalarla konuşması üzerine otobüste bulunanların rahatsız oldukları, tarafların aynı durakta indikleri, sanığın katılan ...'ya '' Kaşınma, kaşınıyorsun, seninle sonra görüşeceğiz.'' diyerek tehdit, diğer katılan ...'a da omzuyla vurup '' O..., s...r git bana bulaşma.'' şeklindeki sözlerle hakaret ettiği iddiası ile açılan davada, Yerel Mahkemece sanığın atılı suçları işlediğine dair kesin ve inandırıcı delil elde edilmediği gerekçesiyle beraat kararları verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine, sanığın atılı suçları işlediğine ilişkin kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR