Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/4609 K.2021/1684

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, ..., ..., ... ve ...'un, kendileri hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerini, yalnızca sanık sıfatıyla temyiz ettikleri ve silahla tehdit ile genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından beraat eden ... müdafiinin de bu sanık yönünden vekalet ücretine hasren temyize geldiği belirlenerek, yapılan incelemede;

1-Sanık ...'e yükletilen TCK'nın 106/2-a ve 170/1-c maddelerinde düzenlenen silahla tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçları için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin sanık ...'ın sorgu tarihi olan 29/09/2009 gününden inceleme tarihine kadar gerçekleştiğinin anlaşılması ve sanıklar ..., ... ve ...'a yükletilen, TCK'nın 106/2-a, maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçlarından öngörülen cezaların türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-e ve 66/2 maddelerinde belirtilen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin, üç sanık açısından da, suç tarihi olan 11.11.2008 tarihi ile inceleme tarihi arasında geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, ..., ..., ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye aykırı olarak, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, silahla tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

2-Sanık ... hakkında, silahla tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyize gelince;

UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kaydına göre, sanık ...’ün 10/07/2017 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, ölümün doğruluğu kesin biçimde saptanarak, sonucuna göre TCK'nın 64. ve CMK'nın 228. maddeleri gereğince bir karar verilmesi zorunluluğu,