Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/5400 K.2021/15376

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, Anayasa'nın 40/2, CMK’nın 232/6 ve 34/2 ile 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddeleri gereğince, kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, sanığın yokluğunda verilen 13/05/2014 tarihli ek kararda, Ordu E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunması sebebiyle, sanığa cezaevi kanalıyla da temyiz dilekçesi verilebileceğinin kanun yolu açıklamasında bildirilmemesi suretiyle yanılgı oluşturulduğu,

bu haliyle tebliğin yukarıda anılan Kanun maddelerinde öngörülen yöntemlere uygun olarak yapılmadığı, ayrıca ceza infaz kurumunda bulunan sanığa yapılan tebligat sırasında, 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesine göre, kararın kendisine okunup anlatılması gerektiği halde, gerekçeli kararın tebliğine ilişkin işlemlerin, anılan Kanun maddesine uygun yapılmadığı anlaşılmakla, sanığın ek karara ilişkin temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek, dosya görüşüldü: