Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/10268 K.2023/18913

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla 1. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat, 2. Sanık ... hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, mağdurun beyanı, bilirkişinin mağdurun beyanına itibar edilebileceğine dair beyanı, tanıkların beyanları ve adli rapora rağmen yazılı şekilde karar verilmesinin usul ve Yasa'ya aykırı olduğu, izah edilen ve resen gözetilecek sair sebeple kararın bozulması gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdurun, katılan ile sanıklardan ...'ın müşterek çocukları olduğu, boşanmaları nedeniyle velayetin annesi olan katılana verildiği ve sanığın da mağdur ile kişisel ilişki tesisine karar verildiği, sanık ...'un daha sonra diğer sanık ... ile evlendiği, mağdurun suç tarihinde sanık ...'ta bulunduğu, sanık ...'un mağdurun kafasını duvara çarparak diğer sanık ...'in de tokat vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaraladığı ve ayrıca sanık ...'in "Senin annen o..." diyerek hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada, Yerel Mahkemece tüm dosya kapsamından, sanıkların üzerlerine atılı suçları işlediklerine dair cezalandırılmalarına yeterli, şüpheden uzak, kesin ve somut kanıt elde edilemediği gerekçesiyle beraatlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanıkların yargılama konusu eylemleri için 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası ile aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre, aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. Sanıkların sorgusunun yapıldığı 27.10.2014 tarihine göre 8 yıllık olağan dava zamanaşımının gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR