Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/12234 K.2023/19473

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesini birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 58 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddenin ikinci fıkrası delaleti ile birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay 18 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve aynı Kanun'un 58 inci maddesi gereği cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteminin özetle; olay günü alkollü olduğu için söylediği sözleri hatırlamadığı, mağdurlardan özür dilediği, bu hususun gözetilerek ceza tayin edilmesi gerektiği, verilen cezanın paraya çevrilmesi gerekirken çevrilmediği bu nedenlerle ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın kullandığı araç ile başka bir araca çarptığı ve üzerinde silah olduğuna dair yapılan ihbar üzerine olay yerine gelen polis memurlarına hitaben "Sizin a...ınıza korum, ben muhtarım." şeklinde hakaret ettiğinden bahisle cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasında Yerel Mahkemece; sanığın savunması, mağdur anlatımı ve bu anlatımları doğrulayan tanık beyanları ile tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirilerek sanığın kamu görevlisi olan polis memurlarına herkesin duyabileceği aleni bir yer olan sokak ortasında onur, şeref ve saygınlığına zincirleme şekilde hakaret ettiğinin sabit olduğu kabul edilerek mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamdaki suçun 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçu olması ve bu suçun hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında, anılan ilam ile ilgili uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı, sanığın tekerrüre esas başkaca ilamlarının bulunup bulunmadığının tespiti ile hakaret suçuna ilişkin Kanun'da öngörülen seçimlik cezalardan adli para cezasının seçilip seçilmeyeceğinin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca tayin olunan 1 yıl hapis cezasının aynı maddenin dördüncü fıkrası uyarınca 1/6 oranında arttırılması neticesinde 1 yıl 2 ay yerine hesap hatası yapılarak 1 yıl 3 ay hapis cezası olarak belirlenmesi ve bu cezada anılan Kanun'un 43 üncü ve 62 nci maddeleri uyarınca yapılan artırım ve indirim işlemleri neticesinde sanığın 1 yıl 2 ay 17 gün yerine 1 yıl 3 ay 18 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR