Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/12346 K.2023/20018

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında fuhuş suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ( 5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 6.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, güveni kötüye kullanma suçundan ise, 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin birinci, 52 nci maddesinin ikinci fıkraları ile 53 üncü maddesi uyarınca 6 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, her iki mahkumiyet hükmü yönünden de hak yoksunluklarının uygulanmasına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteminin özetle, kararın usule, Kanun'a ve adalet anlayışına tamamen aykırı olduğuna, İ.G. isimli yöneticinin hak ettiği işçilik alacaklarını vermeksizin işten çıkartmak amacıyla kendisine bu şekilde iftirada bulunduğuna ve oyun oynadığına, atılı suçları işlemediğine, fuhuş yaptığı iddia edilen kadınları tanımadığına, kendilerinden para almadığına, anahtarı sadece daireyi görmek isteyen tanımadığı bir erkeğe verdiğine, dairelerin kiralanmasıyla ilgili birçok kişiyle telefonda görüştüğüne, aleyhine gösterilen telefon görüşmelerinin de bu sebeple yapılmış olabileceğine, kararın bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın katılan ... E.'ye ait daireyi katılanın bilgisi ve rızası olmaksızın katılanlar ... G. ile ....'ye kiralamak, maddi menfaat karşılığında müşteri temini ile katılanların fuhuş yapması için yer ve imkan sağlayıp aracılık etmek suretiyle kendisine yüklenen suçları işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden Katılanların ve temyiz dışı sanık ... G.'nin anlatımları, sanığın yaptığı telefon görüşmelerine ilişkin HTS kayıtları, tanık ifadesi uyarınca sanığın üzerine atılı fuhuş ve güveni kötüye kullanma suçlarını işlediğine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir. 2. Sair Yönlerden

A. Fuhuş Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükümleri Yönünden

Sanığa yükletilen fuhuş eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Güveni Kötüye Kullanma Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden

Güveni kötüye kullanma eyleminin basit yargılama usulü kapsamında bulunmayan fuhuş suçuyla birlikte işlenmesi karşısında, basit yargılama usulü kapsamında olmadığı değerlendirilmekle tebliğnamedeki bu hususta bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen güveni kötüye kullanma suçu yönünden, 24.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR