Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/12869 K.2023/20271

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisi bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu (5237 sayılı Kanun) 'nun 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 nci ve 50 nci maddeleri uyarınca 3.740 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; asıl mağdurun sanık olduğuna, suçu işlemediğine, kararın bozulması gerektiğine vesaire yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...'ın suç tarihinde arkadaşı olan S. Ö. ile birlikte bir kavga olayı sebebiyle ifadesi alınmak üzere polis merkezine getirildiği, karakola getirildiklerinde alkollü oldukları, sanığın arkadaşının ifade için beklerken alkolünde etkisiyle " İki saattir bekliyoruz, ifademizi alın gideceğiz." diyerek huzursuzluk çıkardığı,

görevli polis memurlarının şahsa müdahale ederek sakinleştirdikleri ve bir başka yere oturttukları, sanığın bu arada olaya müdahil olarak polis memurlarına "Kardeşime ne yapıyorsunuz ben kaşarım, beni burada tutamazsınız, sıkıyorsa kaldırın, ona dokununda bak ne oluyor görürsünüz." şeklinde tehdit içerikli sözler söyleyerek ayrıca fiili müdahalede bulunmaya çalıştığı böylece üzerine atılı görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri ve sair yönlerden yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla, seçenek hareketli ve amaçlı bir fiil olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemlerini cezalandıran suç tipinde; hareketin "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alınmalıdır.

Açıklamalar ışığında somut olayda, sanığın tehdit sözleri söyleyerek fiili müdahalede bulunmaya çalıştığı şeklinde gerçekleştiği kabul edilen olayda, olay tarihli tutanak içeriği ile mağdur beyanlarında sanığın tehdit ettiğine veya fiili müdahalede bulunmaya çalıştığına dair bir anlatımın olmaması, 14.08.2015 havale tarihli CD çözümüne ilişkin bilirkişi raporunda da fiziki müdahaleye yönelik bir görüntünün bulunmaması dikkate alındığında, görevi yaptırmamak için direnme suçunun cebir veya tehdit unsurunun ne şekilde gerçekleştiği denetime uygun şekilde kanıtlara dayalı olarak açıklanmadan yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR