Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/12915 K.2023/21303

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyizi, hata hallerinin sanığın eyleminde söz konusu olmadığı ve kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Ceza infaz kurumunda bulunan sanığın, öncesinde kendisine koğuş değişikliği talebinin kabul edildiği bildirilmesi nedeniyle hazırlık yaparken başka infaz koruma memurları tarafından kendisine koğuş değişiklik talebinin kabul edilmediğinin bildirilmesine sinirlenerek izinsiz olarak malta bölümüne geçmesi,

koğuşuna girmesi yönündeki infaz koruma memurları tarafından yapılan uyarılara riayet etmeyip infaz koruma memurlarını "Ben koğuştan çıktım, siz kim oluyorsunuz, beni içeriye hiç bir güç alamaz, birinci koğuşa vereceksiniz, savcı bey onayladı, oda değişikliği olmazsa kapıyı vururum, camları kırarım, cezaevini yakarım, birini öldürmem mi lazım." biçimindeki sözleriyle tehdit etmesi nedeniyle eylemi uyan görevi yaptırmamak için direnme suçundan açılan davada, Mahkeme, sanığın kaçınılmaz bir hataya düştüğünü kabul ederek sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı vermiştir.

IV. GEREKÇE

Ceza infaz kurumunda hükümlü olan sanığın, koğuş değişikliği talebinin karşılanacağı düşüncesiyle izinsiz olarak odasından çıkıp, ceza infaz kurumunun malta kısmına geçtiği, infaz koruma memuru olan mağdurların kendisine odasının değişmeyeceğini bildirmeleri üzerine sinirlenen sanığın onlara hitaben iddianamedeki sözleri söyleyerek koğuşa girmesi yönündeki uyarıları dikkate almadığı olayda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 30 uncu maddesi kapsamında kaçınılmaz bir hatadan söz edilemeyeceği,

farklı infaz koruma memurları tarafından kendisine koğuş değişikliği talebi yönünde geri bildirimler yapılmasına sinirlenen sanığın eylemini bundan duyduğu hiddetin etkisiyle gerçekleştirdiği anlaşılmakla haksız tahrikin etkisi altında atılı suçu işlediği anlaşılan sanık hakkında yerinde olmayan gerekçeyle ceza verilmesine yer olmadığı biçiminde karar verilmesi,

Nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR