Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/13020 K.2023/21680

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası ile 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hakaret suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası ile 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl 13 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, cezanın yersiz olduğuna, suç işleme kastı olmadığına, para cezasını ödeme imkanı bulunmadığına, hakkında somut bir iddia olmadığına, kararın bozularak öncelikle beraat kararı verilmesi aksi halde hakkındaki hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Alkollü halde çevreyi rahatsız eden sanığın ihbar üzerine olay yerine gelen polislere sarf ettiği sinkaflı sözlerle hakaret suçunu, polislere söylediği "...sizinle mahallede görüşeceğiz..." biçimindeki sözü ve devamında polis merkezi ile hastanede söylediği tehdit içerikli diğer sözlerle de görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği iddiasıyla açılan davada Mahkeme, iddia, sanık savunması ile tüm dosya kapsamına göre oluşu iddianamedeki gibi kabul ederek sanığın sübut bulan suçlardan cezalandırılmasına karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

1.Olay gecesi sanığın yanındaki arkadaşlarıyla birlikte aldığı alkolünde etkisiyle çevreyi rahatsız etmesi nedeniyle ihbar üzerine olay yerine gelen polis memurlarına kişinin mensup bulunduğu dine göre kutsal sayılan değerler üzerinden sinkaflı sözlerle hakaret ettiği, polislere sarf ettiği tehdit içerikli sözleriyle de onların görevlerini yerine getirmelerini engellemeye çalıştığı, olay tutanağı ile uyumlu polislerin beyanları, alınan raporlar ile tüm dosya kapsamından anlaşılmakla atılı suçları işlediği sübuta eren sanığın mahkumiyetine yönelik Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiştir,

sanık hakkında adli para cezasına hükmedilmemesi, hakaret suçundan belirlenen cezanın iki yıldan fazla olması, görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün, açıklanmasının geri bırakılmama gerekçelerinin ise kararda gösterilmesi ve bu gerekçelerin yerinde görülmesi karşısında sanığın temyiz nedenlerine de itibar edilmemiştir.

2.Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Sanık görevi yaptırmamak için direnme suçunu temyiz dışı sanık ... ile birlikte işlemesine karşın cezasında 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca artırım yapılmamış,

Hakaret suçu kişinin mensup bulunduğu dine göre kutsal sayılan değerlerden bahisle işlenmesine karşın, temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (c) bentleri uyarınca birlikte tayin edilmesi gerektiği gözetilmemiş,

5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası uyarınca belirlenen cezada aynı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca artırım yapılırken netice ceza eksik tayin edilmiş ise de,

Aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmıştır.

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR