Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/13463 K.2023/21376

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında hayasızca hareketler suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 225 inci maddesinin birinci fıkrası ile 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın olay günü alkollü olup evine doğru yürüdüğü ancak sıkıştığı için kimsenin göremeyeceği bir yer olan trafonun arasında ihtiyacını giderdiği, olay anında sokakta kimsenin bulunmadığı, sanığın etrafta kimse olmadığından emin olmak için dakikalarca etrafına bakıp trafonun arasına yöneldiği, sanığın niyetini anlayan ihbarcının polisi aradığı, polislerin dakikalar içinde ve sanığın işi henüz bittiği an olay yerine gelip sanığı fermuarı açık vaziyette gördükleri, sanığın cinsel organını teşhir etmediği,

krokiden dahi anlaşılabildiği üzere olay yerinde sanığı kimsenin göremeyeceği, bu hususta keşif yapılması ve ihbarcının Mahkemece dinlenmesi gerektiği, ihbarcının şikâyetçi olmaması, havanın karanlık oluşu ve sanığın suç kastı olmaması sebebiyle kararın bozulmasına vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

155 ihbar hattına saat 18:46 sıralarında yapılan bir ihbarda cadde üzerindeki parkın ön tarafındaki elektrik trafosunun arkasında bulunan bir şahsın yoldan geçen kimselere cinsel organını gösterdiğinin belirtilmesi üzerine polis memurlarının 18:55 sıralarında olay yerine intikal ettikleri ve sanığın cinsel organının açıkta olduğunun görüldüğü, bu suretle sanığın hayasızca hareketler suçunu işlediği Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Sanık hakkında yapılan ihbar saatiyle polislerin olay yerine intikal ettikleri saat arasında 10 dakikanın bulunduğu, bu sebeple sanığın ihtiyaç giderdiğine ilişkin savunmasına itibar edilmeyerek üzerine atılı hayasızca hareketler suçunun sübut bulduğuna yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Olay yerine ilişkin düzenlenen krokiye göre sanığın cinsel organını teşhir ettiği yerin, caddenin çocuk parkı tarafındaki yaya kaldırımı üzerinde olduğu, umuma açık olan bu noktanın yerleşim yerlerinden de görülebileceği ve atılı suçun şikayete bağlı olmadığının anlaşılması karşısında, ihbar saati ile polislerin olay yerine geldiği an arasındaki süre de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddi gerekmiştir.

B. Sair Sebepler Yönünden

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında,

temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden. Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,