Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/13974 K.2023/21286

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin, suçun oluştuğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, eşini ve kızını dövdüğü ihbarı üzerine olay yerine görevli polis memurlarının geldikleri, sanığı karakola götürmek istedikleri sırada alkollü olan sanığın kendisini yere attığı ve kelepçe takmaya çalışan katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanarak, görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği iddiası ile dava açıldığı, katılanın sanığın tehdit etmediğini ve yaralama kastının olmadığını beyan etmesi karşısında, sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediğine yeterli delil bulunmadığı gerekçesiyle Mahkemece beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın katılana yönelik yaralama kastı bulunmadığı gözetildiğinde suçun yasal unsurları gerçekleşmediğinden, kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen husus dışında hukuka aykırılık görülmemiştir. Sanığın katılana yönelik yaralama kastının bulunmadığı anlaşılmakla; sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmesi gerekirken, aynı maddenin (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmesi nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından " yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle CMK 223/2-e" ibaresi çıkartılıp "suçun yasal unsurları oluşmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi" ibaresi eklenmek suretiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,