Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/14168 K.2023/20981

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan, aynı Kanun'un 73 üncü ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; mağdurla sanık arasındaki tartışmanın mağdurun görevinden kaynaklandığına, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken söz konusu hakaret sözlerinin mağdurun göreviyle alakalı olmadığı kabul edilerek düşme kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. Tebliğnamede hakaret suçundan kurulan düşme hükmünün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay günü sanığın eşiyle birlikte rahatsız olan çocuğunu muayene ettirmek üzere ...

Devlet Hastanesi acil servisine getirdiği, hastane koridorunda bekledikleri esnada sanığın eşinin muayenenin gecikmesi nedeniyle "Çocuğa kim bakacak" diye bağırdığı, doktor olarak görev yapan mağdurun hastaya bakacaklarını söylemesi üzerine mağdurla sanık arasında tartışma çıktığı ve sanığın mağdura hitaben "Kaç kuruşluk adamsın" şekline sözlerle hakaret ettiği iddiası ile kamu davasının açıldığı.

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, sanığın sarfettiği 'kaç kuruşluk adamsın' sözünü tartışma saikiyle kullandığı, mağdurun görevine yönelik bir kastının olmadığı, bu haliyle sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamında kaldığı, eylemine uyan suçun kovuşturulmasının şikayet şartına bağlı olduğu ve şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verildiği belirlenmiştir.

2.Sanık savunması, mağdur ve tanık T.Ö.'nün beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye yönelik olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir.

Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

Yargılamaya konu somut olayda; sanığın mağdura yönelttiği sözlerin, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olduğu ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanığın kamu görevlisi olan mağdura karşı görevinden dolayı gerçekleştirdiği eyleminin yasal olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçeyle 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamında kaldığı kabul edilerek düşme kararı verilmesi,

2.Kabule göre ise; sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının “DÜŞMESİNE” yerine “DÜŞÜRÜLMESİNE” karar verilmesi, Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,