Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/14385 K.2023/22870

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yerel Mahkemenin 24.09.2013 tarihli kararı ile sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin bir ve üçüncü fıkraları ile 43 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 06.12.2013 tarihinde kesinleşmiştir. 2.Sanığın 17.10.2014 tarihinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle yapılan bildirim üzerine Yerel Mahkeme yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararıyla hükmün aynen açıklanmasına karar vermiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, müdahale eden kişilerin polis olduğunu bilmediğine, bu kişiler ile aralarında itişme yaşandığına ve kararın bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Kendi aralarında tartışan kişilere polislerce müdahale edilmesi, sanık ...'in, yakındaki iş yeri camını kırması, polislere küfür edip, iki polis memurunu darp etmesinden sonra etkisiz hale getirilmek istendiğinde sanığında içinde olduğu suçun diğer faillerinin "Siz kim oluyorsunuz, si..rin gidin, sinkaf ederim sizin ananızı." biçimindeki sözlerle polislerin işlem yapmasına engel oldukları iddiasıyla açılan davada Mahkeme, sanığın polis memurlarına saldırarak görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediğinden bahisle mahkumiyet kararı vermiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Nedenleri Yönünden

Şikayetçi polis memurlarının iddiayı doğrulayan ifadeleri, bu ifadelerinin olay tutanağı ile uyumlu olması, polis memurları hakkında düzenlenen raporlar da BTM ile giderilebilecek şekilde yaralandıklarının belirtilmiş olması, olaya tanık olan bekçinin, polislere saldırıldığı yönündeki anlatımı, sanığın aralarında itişmeler yaşandığına dair tevil yollu savunması, suçun diğer faillerininde atılı suçtan cezalandırılmış olması ile tüm dosya kapsamına göre sübut bulan görevini yaptırmamak için direnme suçundan sanığın cezalandırılmasına yönelik Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiş, polis memurlarının kimliklerini bildirdikleri yönündeki beyanları ve bu hususun olay tutanağında da yazılı olması nedeniyle sanığın temyiz nedenlerine itibar edilmemiştir.

B. Sair Temyiz Nedenleri Yönünden

1.Sanığın lehe olan yasal hükümlerin uygulanmasını talep etmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağı değerlendirilmeden karar verilmesi, 2.İddianamede talep edilmediği halde, 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesine aykırı olarak, sanığa ek savunma hakkı verilmeden 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması, Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR