Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/14567 K.2023/22944

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Tavşanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında;

1. Hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, aynı maddenin dördüncü fıkrası, adı geçen Kanun'un 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2.Görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, adı geçen Kanun'un 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

3. Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası, adı geçen Kanun'un 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, kararın yeniden incelenmesine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde şikâyetçi polis memurunun kullandığı ekip aracıyla ... istikametinden ... şehir merkezine doğru ...

Oto Sauna ışıklarında sola dönmek için beklediği sırada sanığın kullanmış olduğu araç ile şikâyetçinin kullandığı ekip aracının önüne kırarak sola doğru döndüğü, ekip aracının daha sonra sanığın kullandığı aracın yanına yanaşarak araca durması için ikazda bulunduğu, ancak sanığın yoluna devam ederek kaçmaya çalıştığı, yapılan takip neticesinde sanığın aracının önüne geçilerek durdurulduğu, sanığın görünüş itibari ile alkollü olduğunun anlaşılması üzerine trafik ekiplerinin olay yerine çağrıldığı, bu esnada sanığın şikâyetçiye hitaben "Sen niye beni arıyorsun, bizi niye film ediyosun, görüşeceğiz seninle." dediği,

ardından ekip aracına girmemekte ısrar ettiği, sanığa orantılı güç kullanılarak ve kelepçe takmak suretiyle ekip otosuna bindirildiği, sanığın polis merkezine getirildiği, buradan etrafa doğru "Anamı sinkaf etsinler ben bu gece cinayet işlerim, arabayı bağlarsanız karakolu dağıtırım, ben terörist miyim, 1-2 tane bira içtim, a... koyayım böyle işin, niye benle uğraşıyorsunuz, bana cinayet işletmeyin, Allah Kuran çarpsın bir polis canı yakacağım bak." diyerek hakaret ve tehdit ettikten sonra şikâyetçiye hitaben "Ananı sinkaf etsinler, senden çıktı bu ha, işin ibneliğine kaçma delikanlı ol, 2 milyar maaş alıyon, benim evimde ekmeğim yok,

film yapıyon, bir gün göstereceğim sana, hapishanede yattın mı sen, senin g...

Sinkaf ederler, seninle dışarıda görüşürüz, sen tam belaya çattın." diyerek hakaret edip tehditte bulunmak suretiyle görevi yaptırmamak için direndiği, sanığın yapılan alkol ölçümünde 2,21 promil alkollü olduğunun tespit edilmesi nedeniyle emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyecek halde olmasına rağmen araç kullandığı iddialarıyla ilgili açılan davada Yerel Mahkemece tüm dosya kapsamına göre sanığın üç suçtan da mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden

Tüm dosya kapsamı, 19.09.2015 tarihli olay tutanağı, şikâyetçi ve tanık polis memuru beyanları, sanığın 2,21 promil alkollü olduğuna dair raporu karşısında, sanığın üzerine üzerine atılı hakaret, görevi yaptırmamak için direnme ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarını işlediği anlaşılmakla, hakkında mahkumiyet kararları verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

1.Tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyetin, taksirli suça ilişkin olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının ve adli sicil kaydında yer alan adı geçen Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca verilen hapis cezası ile ilgili uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırıldıktan sonra tekerrüre esas olup olmayacağının değerlendirilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.

2. 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 250 inci maddesinde Seri Muhakeme Usulü düzenlenmiş olup bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 Esas, 2021/44 Karar sayılı kararıyla "Seri muhakeme usulü" yönünden Anayasa'ya aykırı görülerek iptaline karar verildiği ve 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesinin onbirinci fıkrasında yer alan "Seri muhakeme usulü, bu kapsama giren bir suçun, kapsama girmeyen başka bir suçla birlikte işlenmiş olması halinde uygulanmaz." hükmünün suç tarihinden sonra ek cümle ile 08.07.2021 tarihinde düzenlendiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, sanığın trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu ile birlikte görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarını da işlediği ancak seri muhakeme usulünün bu kapsama girmeyen başka bir suçla işlenmiş olması halinde uygulanamayacağına ilişkin hükmün suç tarihinden sonra düzenlenmesi ve Anayasa Mahkemesi'nin 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 Esas, 2021/44 Karar sayılı iptal kararı karşısında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu anlaşıldığından karar bu yönüyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR