Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/15058 K.2023/23551

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında sendikal hakların kullanılmasının engellenmesi suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, katılan anlatımı, katılanın sanık aleyhine isnatta bulunmasını gerektirir dosya kapsamında somut delilin olmayışı, aramayı gösterir tespit tutanağı ve sanığın tevilli beyanı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit iken cezalandırılması yerine aksine kanaatle hakkında beraat kararı verilmesi usul ve Yasaya aykırı olduğundan kararın sanık aleyhine bozulması gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, bir tekstil firmasında işçi olarak çalışan katılanı telefonla arayıp "Ben ..., kent konseyi başkanı olarak arıyorum, senin elimdeki listede sendika üyeliğin çıkıyor, sen sendika üyeliğinden vazgeç, sonra işsiz kalıp mağdur olursun." diyerek sendikal hakların kullanılmasının engellenmesi suçunu işlediği iddiasıyla açılan davada, Yerel Mahkemece sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık savunması, katılan beyanı, atılı suçun işlendiğine dair tanık beyanı veya başkaca bir delilin bulunmaması ve tüm dosya kapsamı bütün olarak değerlendirildiğinde; Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR