Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/16536 K.2023/25024

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, eylemin kasten yaralama fiiline tepki olarak işlendiği kabul edilerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin ikinci fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, resen tespit edilecek nedenler de dikkate alınarak usul ve kanuna aykırı olarak verilen kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Aralarında parasal bir anlaşmazlık bulunan taraflardan katılanın alacağını istemesi ve sanığa yumruk atıp boğazını sıkmasından sonra sanığın da sinkaflı sözlerle katılana hakaret ettiği iddiasıyla hakaret suçundan açılan davada Mahkeme, sanığın eyleminin kasten yaralama fiiline tepki olarak işlenmesi nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanık savunması, katılan beyanı, tanıkların ifadeleri, sanık hakkında düzenlenen rapor ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, aralarındaki parasal anlaşmazlık nedeniyle yaşanan tartışmada katılanın, sanığın üzerine giderek onu darp etmesinden sonra sanığın da sinkaflı sözlerle katılana hakaret ettiği anlaşılmakla, hakaret suçunun kasten yaralama suçuna tepki olarak işlendiği yönündeki Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR