Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/1655 K.2023/18751

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı anlaşılarak, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında; kasten yaralama suçundan atılı suçu işlediği sabit olmadığından 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince, hakaret suçundan ise atılı suçun unsurları oluşmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir. 2. Tebliğname'de hakaret suçundan verilen beraat hükmünün bozulması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteğinin; dosya kapsamında, kamera kayıtları ile bilirkişi raporuna göre sanığın üzerine atılı suçların oluştuğu gözetilmeden beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve resen görülecek nedenlerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. 112 acilde görevli olan katılanın hasta olduğu anonsu üzerine olay yerine gittiği, katılan tarafından hastaya müdahale edildiği aşamada hastanın yakını olan sanıkla katılan arasında çıkan tartışmada, "Sanığın katılanın suratına elle vurup basit şekilde yaraladığı" ve "deli bu kadın" diyerek hakaret ettiği, iddiasıyla sanık hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından açılan davada, tanık F.S. ile Y.A.'nın beyanlarına ve 16.11.2015 tarihli CD inceleme tutanağına göre kasten yaralama suçunun işlenmediği, sanığın katılana "Deli bu kadın" dediğinin sabit olmasına karşın hakaret kastı taşımaması nedeniyle Yerel Mahkemece atılı suçlardan sanığın beraatine karar verilmiştir.

2. Sanığın atılı suçları kabul etmediği anlaşılmıştır.

3. Katılan aşamalarda uyumlu beyanlarda bulunmuştur.

4. Tanıklar F.S. ile Y.A.'nın beyanları ile 16.11.2015 tarihli CD inceleme tutanağı dosya içinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A.Tebliğnamedeki Görüş Yönünden Sanığın söylediği kabul edilen sözlerin, mağdurun onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olduğu anlaşıldığından, Tebliğname'de bu hususta bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın atılı suçlamaları kabul etmemesi, tanıkların sanığın katılana vurduğu yönünde beyanları ile katılan hakkında alınan adli raporun bulunmaması ve 16.11.2015 tarihli CD inceleme tutanağına göre de kasten yaralama eyleminin gerçekleşmediği, söylendiği kabul edilen sözlerin katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olduğu anlaşıldığından sanığın atılı suçlardan beraatlerine yönelik Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

C. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR