Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/17585 K.2023/26313

Katılan sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesi kararı ile sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinde düzenlenen hakaret suçundan, aynı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan sanıklar vekilinin temyiz isteklerinin; katılanın beyanlarının çelişkili olduğuna, müvekkillerine iftira atıldığına, kararın hukuka aykırı olduğuna ve resen gözetilecek nedenlerle hükümlerin bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir. 2. Katılan sanık ... vekilinin temyiz isteğinin; polis memurları hakkında verilen hükümlerin hukuka aykırı olduğuna, mahkûmiyet hükümleri verilmesi gerektiğine ve hükümlerin bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Polis memuru olan katılan sanıklar ... ve ...’nun, rapor için getirdikleri kişi hususunda tartıştıkları hekim olan katılan sanık ...’e hakaret ettikleri, katılan sanık ...’in de hakaret ederek karşılık verdiği iddia olunmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Katılan sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı kanunun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımını kesen son işlemin katılan sanıkların savunmasının alındığı 09.03.2015 tarihi olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımının gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR