Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/17738 K.2023/22591

Katılan sanık ve sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisi bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile,

1. Sanık ... hakkında hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı,

2. Sanık ... hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı,

3. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 25 inci maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca beraatine,

4. Sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1 ay 5 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Tebliğname'de, sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün bozulması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan sanığın temyiz isteği; sanıkların eylemlerinin sabit olduğuna, ceza almaları gerektiğine, kendisinin suçsuz olduğuna, hakkında verilen mahkumiyet kararının bozulması gerektiğine vesaire yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan sanık ile sanıkların husumetli oldukları ve balya taşıma işi için sanıkların avlusuna giren katılan sanık ile sanıkların hakaret etmeye başladıkları, tanık R.G.' nin katılan sanık ...'i bahçeden çıkardığı sırada, sanık ...'in katılan sanık ...' in yanına yaklaşarak, elindeki değnek ile ...' e vurduğunun iddia edildiği olayda; Yerel Mahkemece, sanık ...'in kasten yaralama eyleminin meşru savunma kapsamında değerlendirilerek beraatine, hakaret suçunun karşılıklı işlendiği kabul edilerek ceza verilmesine yer olmadığına, sanık ...'nin hakaret suçundan her türlü şüpheden, uzak yeterli, kesin, inandırıcı delil bulunmadığından beraatine, sanık ...'in ise hakaret suçunun sabit olduğu kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Katılan sanığın, hakaret suçunu aleni olarak işlemiş olması nedeniyle basit yargılama usulü uygulanamayacağından ve 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkralarında düzenlenen hakaret suçunun, 6763 sayılı Kanun'daki değişiklik tarihinden önce de uzlaşmaya tabi olduğu ve soruşturma aşamasında taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığı anlaşılmakla, Tebliğname'deki görüşe iştirak edilmemiştir.

1. Sanıklar ... hakkında hakaret suçundan kurulan beraat hükmü ile sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığı kararı ve kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmü yönünden Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

2. Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden A. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden, Sanığın savunması, katılanlar ve tanıkların beyanları ile tüm dosya içeriği karşısında, sanığın hakaret suçunu işlediği hususunda Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığından sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

B. Sair Yönlerden

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, Yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR