Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/1907 K.2023/15505

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının düşürülmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, sanığın eyleminin kişinin yakınlarının cinsel dokunulmazlıklarına saldıracağından bahisle tehdit suçunu oluşturduğuna, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 1 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca cezalandırılması gerektiğine, sözlerin hakaret suçunu oluşturduğu kabul edilerek şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesinin usul ve Yasaya aykırı olduğuna, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında, kavga esnasında mağdura yönelik "Senin ananı sinkaf ederim." diyerek hakaret ettiği iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Suçun Hukuki Nitelendirmesine Yönelik Temyizinde

Sanığın, mağdura yönelik söylediği iddia edilen sözün şeref ve saygınlığını rencide etmeye yönelik olduğu anlaşılmakla suç vasfının belirlenmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Yönlerden

5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının “DÜŞMESİNE” yerine “DÜŞÜRÜLMESİNE” karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR