Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/22058 K.2023/24952

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla; sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca, 7 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizinin; üzerine atılı suçu işlemediği, katılanlar ve şikayetçilerin beyanlarının doğru olmadığı, beraatine karar verilmesi gerektiği, bu nedenlerle hükmünün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Hakkında yakalama emri bulunan sanığın, ikametine giden ilçe jandarma komutanlığı görevlilerine hitaben "siz kim oluyorsunuz, siz kendinizi ne zannediyorsunuz, beni buradan kimse alamaz, ancak benim ölümü alırsınız buradan" diyerek bağırmaya başladığı, ardından evinin önünde bulunan tuğlalardan birini eline alıp görevlilere doğru kaldırarak mağdurların görevlerini yerine getirmelerini engellemeye çalıştığı iddiasıyla açılan kamu davasında, Yerel Mahkemece sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin, 28.05.2015 tarihi mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiği belirlenmiştir.

V. KARAR