Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/22828 K.2024/2541

O yer Cumhuriyet savcısının temyizinin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunun'un (1412 sayılı Kanun) kıyasen uygulanan 310 uncu maddesinin üçüncü fıkrasına göre süresinde olmadığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden katılanların hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında hakaret suçundan, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmaması sebebiyle beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin; sanığın savunmasında üzerine atılı suçu tevilli ikrar ettiği halde cezalandırılması yerine beraat kararı verilmesinin Kanun'a aykırı olup bozulması gerektiğine, vesaire ilişkindir. 2. Katılanların temyiz isteklerinin; Mahkemece delillerin takdirinde hataya düşüldüğüne, sanığın üzerine atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken beraatine karar verildiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Komşuluk ilişkisi nedeniyle aralarında husumet bulunan taraflar arasında çıkan tartışmada, Yerel Mahkemece tanık anlatımıyla da desteklendiği üzere katılanların iddia ettiği gibi "Siz delisiniz." şeklinde hakaret içeren bir söylemde bulunduğuna dair somut delil elde edilemediği ve katılanların husumetin etkisiyle bu iddiaları ortaya attıkları kabul edilmekle, "Doktora gidin, psikoloktan yardım alın." şeklindeki söylemin şahsiyet haklarını zedeleyici bir ifade olarak takdir edilmediği ve atılı suçun unsurları oluşmadığı gerekçesiyle sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. O yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Yönünden

Ceza Genel Kurulu'nun 06.11.2007 gün, 2007/3-167 Esas, 2007/222 ve 10.06.2014 gün, 2013/12-834 Esas, 2014/321 sayılı kararlarında belirtildiği üzere, duruşmalarına katılmadıkları Asliye Ceza Mahkemesi'nin kararlarına yönelik O yer Cumhuriyet savcılarının temyiz süresi; 5320 sayılı Yasa'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'nun kıyasen uygulanan 310 uncu maddesinin üçüncü fıkrasına göre tefhimden itibaren bir ay olup, 12.05.2016 günü verilen hükmü yasal süre geçtikten sonra 27.06.2016 günü temyiz eden O yer Cumhuriyet savcısının tebliğnameye uygun olarak 1412 sayılı Kanun'nun 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin, reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Katılanların Temyiz İstekleri Yönünden

1.Sanığın atılı suçlamayı inkar etmesi, tanığın atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair bir beyanının olmaması, önceye dayalı aralarında anlaşmazlık olduğunun taraflarca da kabul edilmesi ve başka deliller ile doğrulanmayan katılanlar beyanlarının, aralarındaki anlaşmazlıkda dikkate alındığında sanığın cezalandırılması açısından yeterli delil niteliğinde olmaması karşısında, beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde görüldüğünden katılanların temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Sanık hakkında kurulan hükümde "Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen Uygulama maddesi olarak 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ibaresinin yazılmaması" hususu dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararına yönelik O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılanların Temyiz İstekleri Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılanlar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının bir nolu bendine 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,