KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2021/23361 E., 2024/3356 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Mart 2024
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2015/245 E., 2016/303 K.
- Suçlar
- Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme, konut dokunulmazlığının ihlali, trafik güvenliğini tehlikeye sokma
- Hükümler
- Beraat, düşme
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
416 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret, trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan ise 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, hakaret, trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından sanığın cezalandırılması gerektiği ile konut dokunulmazlığının ihlali suçunun gece işlenmiş olması nedeniyle şikayet yokluğundan düşme kararı verilemeyeceğine yöneliktir.
III. GEREKÇE
1. Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 116 ncı maddesinin dördüncü fıkrası, 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ile 265 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 29.12.2015 tarihli sanık savunması olduğu, temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2021/23361, K. 2024/3356, 14 Mart 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama