Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/24279 K.2024/6606

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanıklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci, 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 3.740 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve cezaların aylık 20 eşit taksitle tahsiline karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar dilekçelerinde haklarında verilen kararları temyiz etmek istediklerini belirtmişlerdir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...'ın, kullanmakta olduğu motora el koymak isteyen polis memuru şikâyetçi ... Y.'i sanık ...'la birlikte darp ettikleri, sanıkları olay yerinden uzaklaştırmak isteyen şikayetçi polis memuru ... Y.'ye sanık ...'ın vurmaya çalıştığı, ayrıca sanıkların tüm polis memurlarına yönelik "Sizi öldüreceğiz, sizi yaşatmayacağız, kana kan, dişe diş, bizden ne aldıysanız aynısını sizden alacaklar." şeklinde tehdit ettikleri böylelikle üzerine atılı görevi yaptırmamak için direnme suçunu işledikleri, sanıkların dolaylı kabul içeren savunmaları, olay tutanağı, ifade tutanakları, CD görüntüleri ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde Yerel Mahkemece sabit kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay ve Olgular başlıklı bölümde belirtilen deliller karşısında sübuta yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Sanıklara yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanıkların birden fazla kişiyle birlikte görevi yaptırmamak için direndikleri kabul edilmesine rağmen 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin üçüncü fıkrası uygulanmamış ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR