Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/24534 K.2024/4658

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125 inci maddesinin ikinci fıkrası yollamasıyla birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, sanığın davaya konu sözleri ile katılanın iş çevresinde itibarının zedelenmesine sebep olduğu, şeref, ... ve saygınlığını rencide ettiği, bu sebeple unsurları oluşan hakaret suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, üzerinde katılanın fotoğrafı bulunan bir siyasi parti afişinin paylaşıldığı gönderinin altına Facebook üzerinden yazdığı “Bu adam Eskişehir'de onlar garip insanı dolandırdı, evlerini yıktı paralarını aldı, ev teslim etmedi hep mal kaçırdı, nasıl oluyor da böyle bir adamı partiden uzaklaştırmıyorsunuz.” şeklindeki sözlerle katılana hakaret ettiği iddia edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın, katılan ile arasında önceye dayalı maddi bir vakayı anlatarak katılana karşı eleştiri mahiyetinde beyanda bulunduğu, bu haliyle hakaret kastıyla hareket ettiğinden bahsedilemeyeceği şeklindeki sanık hakkında beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, yerinde görülmeyen sair temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR