Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/27437 K.2024/5384

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin yukarıda yazılı tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanığın imar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 51 nci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suça konu edilen yapının basit bir baraka olduğuna, imar kirliliğine neden olacak bir yapı olmadığına, ayrıca hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına, kararın bozulması gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde sanığın iddianameye konu yerde gerekli izinleri almadan kaçak şekilde tek katlı yığma yapı ve bu yapının üzerine ilave ahşap kat ile veranda yaparak imar kirliliğine neden olduğu iddiası ile açılan davada, Yerel Mahkemece; sanığın savunması, bu doğrultuda alınan rapor ve ek rapora göre sanığın yaptığı yapının ruhsatsız kaçak olarak yapıldığı, bina tarifine uygun bir yapı olduğu, 12.10.2004 tarihinden sonra yapıldığının 07.03.2014 tarihli yapı tatil zaptından belli olduğu gerekçesiyle sanığın üzerine atılı imar kirliliğine neden olma suçunu işlediğinden mahkûmiyetine karar verilmiştir.

V. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine ve bilirkişi raporuna göre, Mahkemenin kabulünde bozma nedeni dışındaki temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Hükümden sonra, 18 Mayıs 2018 tarihinde 30425 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7143 sayılı Kanun'un 16 ncı maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanunu'na eklenen geçici 16 ncı maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR