Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/29965 K.2024/5879

O yer Cumhuriyet savcısının temyizinin sanık hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik olduğu belirlenmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla; sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyizinin; kararın usul ve Yasa'ya aykırı olduğu, eksik araştırma sonucu hüküm kurulduğu, sanığa atılı eylemler yönünden şikayetçi ve tanık anlatımlarının açık olmadığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir. O yer Cumhuriyet Savcısının temyizinin; sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerekirken uygulanmadığı, usul ve esas yönünden hükmün Kanun'a aykırı olduğu, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Şikayetçilerin Jandarma kolluk görevlisi oldukları, olay günü, yol kontrolü yaptıkları esnada kontrol noktasına beyaz renkli ford transit marka aracın geldiği, şikayetçilerin bu aracı durdurmak isterken aracın geri manevra yaparak olay yerinden kaçtığı, takip sonrasında aracın durdurulduğu, bu sırada araçtakilerin beyaz renkli ford transit marka aracı jandarma kolluk görevlilerinin üzerine sürerek kaçmaya çalıştıkları, ancak kontak anahtarının jandarma kolluk görevlisi tarafından araçtan alındığı,

bunun üzerine araçtan inen sanığın görevini yaptırmamak için cebir kullanarak şikayetçi jandarma görevlisini ısırdığı ve vücudunun çeşitli yerlerine vurduğu, bunun yanı sıra sanık ...'ın olay yerinde bulunan diğer şikayetçi ...'a ise tekme atmak suretiyle yaralanmasına neden olduğu iddia olunarak açılan kamu davasında Yerel Mahkemece sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Tüm dosya kapsamı, şikayetçi kolluk görevlilerinin aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımları ve kolluk görevlileri tarafından tanzim olunan tutanak ile tutanak mümzilerinin tutanak içeriğini doğrulayan beyanları karşısında, sanığın üzerine atılı görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği sabit görülmekle, sanığın mahkumiyetine dair Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri Yönünden

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. Sanığın, jandarma kolluk görevlilerinin üzerine aracını sürmesi şeklinde kabul olunan olayda, aracın saldırı amaçlı kullanılması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi kapsamında silah niteliğinde olduğu değerlendirilmeyerek anılan Kanun'un 265 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmaması,

2. Suçun birden fazla kamu görevlisine karşı işlenmesi nedeniyle arttırım uygulanan hüküm fıkrasında, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası yerine, aynı Kanun'un 265 inci maddesinin üçüncü fıkrasının yazılmış olması,

3. Mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Nedenleriyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR